Koffie

06 januari 2011

Kent u dat gevoel? Dat je denkt: “Nu heb ik trek in koffie”. Of nog erger: “Nu moet ik heel snel koffie hebben”. Niet dat er iets gebeurt als er vervolgens geen koffie is, maar het geeft koffie wel iets magisch. Iets dat bij je hoort en waar je eigenlijk niet zonder kunt. Koffie bij het ontbijt, je eerste kopje op het werk, gewoon gezellig even koffie drinken met elkaar, koekje erbij. Zeg nou zelf, komt u ook al in de stemming?

Koffie drinken is een genot, koffie zetten ook. De geur van gebrande koffiebonen, de stoom, het gepruttel van het hete water, heerlijk. Steeds dezelfde, bijna rituele handelingen, maar toch het gevoel hebben dat je iedere keer weer een uniek product aan het maken bent. Ik word er helemaal vrolijk van. Ene Rita had dat destijds ook al en heeft er een liedje op gemaakt. Ik zing het nog regelmatig, alhoewel ik niet verder kom dan de eerste regel.

Tijden veranderen. De PeeDee molen is uit de keuken verdwenen, evenals het blikje Buijsman. Daar maken ze tegenwoordig zoab van. Maar er gebeurt meer. Mijn koffie komt nog uit een koffiezetapparaat van de Hema. Destijds gekocht voor twaalf gulden. Hij is van een lelijkheid dat je het nu design mag noemen, maar ik maak er heerlijke koffie mee. Mijn vrouw hoopt al jaren dat hij het begeeft, of dat ik de kan een keer uit mijn handen laat vallen. Zij heeft namelijk haar oog laten vallen op een Italiaanse koffiemachine. Alleen is die zó ingewikkeld om te bedienen, dat je eerst een dag op cursus moet. Kent u dat soort cursussen? Ik als enige man in een zaal vol vrouwen. Een Albert Verlinden lookalike legt je uit hoe het apparaat werkt, iedereen snapt het en zit tien minuten later aan de meest exotische koffie, maar mij lukt het niet. Dat schijnt vaker voor te komen en als ik maar goed genoeg oefen, krijg ik het op enig moment ook onder de knie. Zeggen ze. Nou, dan maar geen latte macchiato, dubbele espresso, of café crême. Als je diep in mij hart kijkt, hoeft die opgeleukte koffie van mij ook niet. Ik koester mijn Oudhollandse bakje. Zoals mijn moeder dat altijd voor mij zette.

Blijkbaar valt er aan een pak koffie niet veel meer te verdienen, dus komt er iets nieuws op de markt: koffie uit een cupje. Volgens een Amerikaanse acteur komen er allemaal mooie vrouwen op je af zodra je die koffie drinkt. Althans, dat wordt gesuggereerd en ik wil het graag geloven. Je hebt er een speciaal apparaat voor nodig, maar dat vraagt geen grote investering. Maar toen mijn vrouw steeds vaker ging roepen dat de acteur zo’n knappe man was, wist ik het zeker: er komen bij mij geen koffiepads in huis.

Bezoek is bij ons thuis altijd welkom. Niets is zo gezellig als ze visite rond koffietijd. Niemand kan mij vertellen hoe laat dat is, maar het is nog nooit gebeurd dat er iemand om kwart voor vier op de stoep stond. Een lekker kopje koffie in de ochtend met je vrienden of je familie. Eén koekje, dan gaat de trommel weer dicht. Dopen mag bij ons. Wat kan een mens zich nog meer wensen?

Ik wens u een heel gelukkig 2011.